Werknemers zitten niet mee aan tafel bij discussies over ‘de toekomst van arbeid’. Waarom eigenlijk niet?

Omslag boek Beaten down, worked up van Steven Greenhouse

Deze zomer publiceerde Steven Greenhouse zijn boek Beaten Down, Worked Up: The Past, Present, and Future of American Labor dat gaat over de beroepsbevolking van de V.S en toekomstige uitdagingen. In een artikel op de site van het digitale nieuwsmedium The American Prospect stelt hij de vraag waar de werknemers eigenlijk zijn als de toekomst van arbeid ter sprake komt? CEO’s, investeerders in Silicon Valley en techno-academici praten met elkaar over nieuwe technologieën, maar werknemers behoren ook een stem in de discussie te hebben.

Greenhouse legt uit dat de macht van werknemers in de V.S. in acht decennia is afgenomen en tot op het nulpunt gedaald, zowel op de werkvloer als in de politiek.
Het landelijk minimumloon in de V.S. is de laatste tien jaar niet gestegen. Arbeidskracht wordt vervangen door robots en fabrieken worden verplaatst naar andere continenten. Ook wordt er te vaak voorbij gezien aan de belangen van de werknemer.
Het McKinsey Global Institute voorspelt dat automatisering in 2030 meer dan 39 miljoen banen in de V.S. overbodig maakt, terwijl twee hoogleraren uit Oxford schatten dat 47 procent van de banen in de V.S. wel eens geautomatiseerd kunnen zijn in 2033.

‘Werknemers-vriendelijke’ technologie

Het is eigenaardig dat bij de vele conferenties die worden gehouden over ‘de toekost van arbeid’ nauwelijks een werknemer aanwezig is als vertegenwoordiger van zijn beroepsgroep. Daarentegen zijn er veel stoelen beschikbaar voor mensen die miljarden te investeren hebben, leidinggevende miljonairs, consultants en techno-goeroes. Een onthutste Darren Walker, voorzitter van de Ford Foundation schreef: “Veel te vaak draaien de discussies over de toekomst van arbeid om technologie in plaats van de mensen die erdoor getroffen worden”.
Al te vaak lijkt het erop dat managers die zich haasten om kunstmatige intelligentie, robots en andere nieuwe technologieën in te voeren, in dit soort zaken werknemers evenveel invloed geven als managers van dierentuinen aan dieren voor modernisering van de dierentuin.

Misschien hoeft het ons niet te verbazen dat leidinggevenden en technici achter deze nieuwe technologieën weinig rekening houden met werknemers. Slechts 1,5 procent van de Amerikaanse werkkrachten in de professionele en technische dienstverlening*) is lid van een vakbond en van degenen die werkzaam zijn in de computersector is slechts 3,7 procent lid. Deze percentages zijn veel lager dan het landelijk gemiddelde van 10,5 procent dat lid is van een vakbond.

Het behoort zo te zijn dat bij elk gesprek en elke conferentie over de toekomst van arbeid er tenminste een werknemer aanwezig is, of  vertegenwoordigers van werknemers. Vakbondsafgevaardigden bijvoorbeeld, of werknemers-vriendelijke academici. Greenhouse: “Ik heb zelfs gehoord dat er een piket van werknemers ingezet kan worden bij een conferentie over de toekomst van arbeid als daar niet enkele werknemers deel uitmaken van het panel”.

Als werknemers – of hun vertegenwoordigers – een stem krijgen in ontwerp en ontwikkeling van de technologie van morgen, zou dat bedrijven en technici kunnen helpen technologie werknemers-vriendelijker te maken. Denk daarbij aan het tot een minimum beperken van stress of verveling. Werknemers een stem geven zou kunnen bijdragen aan het optimaliseren van de vaardigheid van werknemers om met robots en andere nieuwe technologie om te gaan, in plaats van erdoor te worden vervangen. Tegenwoordig staan zelf-rijdende auto’s sterk in de belangstelling, maar er wordt nauwelijks nagedacht over de effecten van deze nieuwe technologie op miljoenen mensen die de kost verdienen als chauffeur, van vrachtwagens, taxi’s of Ubers.
Werknemers behoren hierover mee te praten om ervan verzekerd te zijn dat banen in de toekomst ook goede banen zijn, met een fatsoenlijk loon, voorzieningen en een menselijk werktempo.

Basisinkomen

Het zou mooi zijn als de overheid haar steentje zou bijdragen om deze ideeën in de praktijk te brengen. Volgens Greenhouse heeft de Amerikaanse minister van Financiën, Steven Mnuchin, gezegd dat het verlies van banen tengevolge van kunstmatige intelligentie “zelfs niet op ons radarscherm staat”. Vakbonden laten het in feite ook afweten. Zij hebben geen mensen opgeleid of niet genoeg mensen aangenomen die met kennis van zaken over deze onderwerpen kunnen meepraten.

Directieleden en investeerders in Silicon Valley die de gesprekken over ‘de toekomst van arbeid’ domineren, hebben het vaak over een basisinkomen dat moet fungeren als reddingslijn voor de miljoenen werknemers die door de nieuwe technologie hun baan zouden kunnen verliezen. Veel voorvechters van een gegarandeerd basisinkomen zien dat als een manier om de tegenstand van de kant van werknemers jegens toekomstige technologieën de kop in te drukken. We zien een bedrag voorbijkomen van duizend dollar per maand voor elke burger boven de 18 jaar, zoals bijvoorbeeld voorgesteld door de Amerikaanse zakenman en presidentskandidaat voor de Democratische Partij, Andrew Yang.

Sommige voorstanders van een basisinkomen beweren dat als het eenmaal is ingevoerd, hulpprogramma’s voor medische zorg zoals Medcaid en voedselbonnen niet langer nodig zullen zijn. Er zijn ook mensen die beweren dat sociale verzekeringen, voorzieningen en zorgverzekeringen geleidelijk aan zullen worden afgeschaft. Greenhouse kan zich voorstellen dat miljoenen werknemers een uitgesproken mening hebben over het verdwijnen van het sociale vangnet.
Des te meer reden om werknemers te betrekken bij de discussie. Terwijl tech-managers onder elkaar druk bezig waren met debatten over het basisinkomen, wees een recente peiling uit dat 57 procent van de Amerikanen tegenstander is van een basisinkomen, vooral de ouderen.

Liever een baan

De meeste werknemers hebben liever een baan dan thuis zitten met een basisinkomen. Het valt Greenhouse op dat gesprekken over ‘de toekomst van arbeid’ zelden gaan over iets dat werknemers het liefst willen. Het gaat bij bedrijven daarentegen over het overbodig worden van een derde of meer van hun werknemers tengevolge van nieuwe technologie. Werknemers zouden ongetwijfeld willen dat bedrijven op grote schaal doen aan arbeidsverdeling met een werkweek van bijvoorbeeld 25 of 30 uur. Werk is belangrijk voor veel mensen, voor hun eigenwaarde. Voorstanders van een basisinkomen besteden hier te weinig aandacht aan.

De vakbond voor de horeca en voedselindustrie, UNITE HERE – met 300.000 leden in de V.S. en Canada – heeft veel succes geboekt met onderhandelingen over technologische ontwikkeling, bijvoorbeeld over robots die worden ingezet voor room-service of touchscreens die bedienend personeel vervangen in restaurants. De machtige, lokale vakbond voor het hotelwezen in Las Vegas (Culinary Workers Union Local 226) en de hotels met casino werden het eens in het vormen van een comité dat bestudeert hoe werknemers opgeleid kunnen worden om nieuwe vormen van technologie te benutten en ermee te werken, in plaats van erdoor te worden vervangen. In het contract staat dat de vakbond 180 dagen van te voren op de hoogte wordt gesteld als een nieuwe technologie wordt toegepast. Hotels proberen een nieuwe baan te vinden voor elke ontslagen werknemer.
Greenhouse citeert in zijn boek D. Taylor, directeur van UNITE HERE: “Technologie kunnen we niet tegenhouden. De vraag is of werknemers partners zullen zijn in het werk, of omstanders die erdoor platgewalst worden”.

Wat in Las Vegas kan, hoeft niet beperkt te blijven tot Las Vegas. Werknemers behoren mee aan tafel te zitten. Dan wordt het heel wat onwaarschijnlijker dat er over miljoenen werknemers heen gewalst wordt. Want dat gebeurt als bedrijven zich haasten met bouwen aan de brave new world van toekomstige technologieën..

Noot
*) Table 3. Union affiliation of employed wage and salary workers by occupation and industry – 2017-2018 annual averages, Bureau of Labor Statistics, United States Department of Labor: www.bls.gov/news.release/union2.t03.htm

Where Are the Workers When We Talk About the Future of Work? Steven Greenhouse, The American Prospect, 22 oktober 2019: https://prospect.org

Omslag klein formaat Beaten down, work up van Steven Greenhouse

 

Beaten Down, Worked up is uitgegeven bij
Penguin Random House:
www.penguinrandomhouse.com

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief ontvangen?

Wij houden u graag op de hoogte van actuele ontwikkelingen binnen Stichting Beroepseer.  Wilt u onze nieuwsbrief ontvangen? Dan kunt u zich hieronder aanmelden.

Contact

Adres:
Godfried Bomansstraat 8, Unit 15
4103 WR Culemborg

Email:
info@beroepseer.nl

Stichting Beroepseer

© Stichting beroepseer