header2

citaat marcus aurelius


 

Alexandra Gabrielli

Alexandra Gabrielli

dinsdag, 19 september 2017 22:33

Interview met Arre Zuurmond

Interview met Arre Zuurmond, door Maurits Hoenders, september 2017

maandag, 18 september 2017 22:29

Interview met Rik Peters

Interview met Rik Peters, door Maurits Hoenders, augustus 2017

dinsdag, 19 september 2017 17:35

In de tussentijd

In de tussentijd, kort verhaal door Jordi Lammers, 19 september 2017

maandag, 18 september 2017 09:49

Jocko Rensen

jocko rensenJocko Rensen (1966) is na acht jaar gemeenteraadslid, sinds 2014 wethouder in de gemeente Houten. De laatste jaren heeft hij bekendheid gekregen als de ‘vloggende wethouder’. in zijn vlogs maakt hij contact met inwoners, bestuurders en andere inspiratoren. Daarbij zijn vertrouwen en geloofwaardigheid belangrijke waarden. Zijn rol vervult hij op een natuurlijke wijze vanuit coachend leiderschap. Op zijn eigen wijze werkt hij mee aan de uitdagende expeditie binnen het sociale domein, samen met inwoners, ambtenaren en andere betrokkenen, waarbij het ontdooien van de systeemwereld een tweede natuur is geworden.

‘Hoe je kijkt maakt wat je ziet’
Het lijkt alsof er twee verschillende werelden bestaan, de leefwereld en de systeemwereld. Die laatste wereld trekt voortdurend aan ons, maar het gaat altijd over de bedoeling: waarom doen we dit eigenlijk? Dat probeert Rensen steeds voor ogen te houden. Een mooie herkenbare weergave van deze verschillende werelden staat inspirerend beschreven in het boek Verdraaide organisaties van Wouter Hart. Het ‘hostmanship’-gedachtegoed van Jon Gunnarsson spreekt Rensen ook erg aan en ziet hij als een passende beschrijving van zijn wijze van contact maken. Hostmanship gaat om de kunst om mensen zich welkom te laten voelen, en dat begint bij jezelf. Deze voorbeeldfunctie vindt Rensen erg belangrijk.

Als flexwerker in hart en nieren geeft Rensen al jaren invulling aan zijn visie op professionele vrijheid, creativiteit en verantwoordelijkheid. Verwacht dan ook geen standaardbestuurderskamer als zijn werkplek. Op een persoonlijke wijze, en soms ondersteund met handige gadgets, vindt hij zijn weg veelal buiten het gemeentehuis.

Kennis delen en krachten bundelen
Als voorzitter van het kennisplatform Utrecht Sociaal (kUS) geeft Rensen ook invulling aan zijn ambitie om kennisdeling en co-creatie aan te jagen. Het kUS stelt zich als doel om kennis in het sociaal domein te vergroten (door middel van onderzoek en praktijkontwikkeling) en kennis te verspreiden (o.a. door middel van opleidingen, deskundigheidsbevordering, studiedagen, websites en publicaties). Het gaat bijvoorbeeld om kennis op het terrein van maatschappelijke ondersteuning, zorg voor jeugd, arbeidsparticipatie, sociale en bestuurlijke ontwikkelingen en vrijwillige inzet.

www.youtube.com/jockorensen

https://jockorensen.wordpress.com/

 

mars der beschaving malieveld den haag tekstOp maandag 27 juni 2011 bereikte rond half drie in de nacht de Mars der Beschaving de stad Den Haag. Ongeveer duizend kunstenaars en sympathisanten waren vertrokken uit Rotterdam en beëindigden de laatste etappe van de mars die van start was gegaan op Terschelling tijdens het Oerolfestival op 24 juni. Nadat de deelnemers op het Haagse Spuiplein waren aangekomen, kregen zij adressen waar ze de rest van de nacht konden doorbrengen. Men sliep bijvoorbeeld op het podium van het Lucent Danstheater.
Deze afsluiting van de Mars der Beschaving vond plaats aan de vooravond van de grote manifestatie op het Haagse Malieveld tegen de kabinetsplannen om fors te bezuinigen op kunst en cultuur. Op 27 juni zou over de cultuurplannen van staatssecretaris Halbe Zijlstra in de Tweede Kamer worden gedebatteerd.

Met de Mars der Beschaving stemden niet alle kunstenaars in. Er waren er die met hoongelach hun demonstrerende collega´s van allerlei negatieve eigenschappen betichtten, waaronder luiheid en gemakzucht. Ze zouden verwende kinderen zijn die “mama kwalijk namen dat ze geen centjes meer kregen”. In die tijd kwam ook de term aan het subsidie-infuus liggen in de mode. Nee, de bezuinigingsdrift van Halbe Zijlstra was juist een kans voor de culturele sector die nu kon laten zien waar ze voor stond. Men moest aan de slag gaan om zichzelf financieel te bedruipen en op zoek naar andere, marktconforme, manieren van financiering.
Wat iedereen intussen vergeten was, was een antwoord geven op de hamvraag: door wie waren die kunstenaars al die tijd gesubsidieerd? Antwoord: door de Nederlandse burger die belasting betaalt. Dus niet door kabinetsleden, een staatssecretaris of een burgemeester. Toch leek het er in 2011 op alsof Halbe Zijlstra persoonlijk van zijn eigen staatsgeld die vele kunstenaars moest subsidiëren. Wat was hij verontwaardigd over het subsidiestelsel! Daar wou hij nu eindelijk eens van af.

Zes jaar later

We zijn inmiddels zes jaar verder. In De Volkskrant van 5 september 2017 staat een artikel van Toine Heijmans die gesprekken heeft gevoerd met musici. Hoe staan zij er thans voor? Kunnen zij zichzelf bedruipen? Stromen de opdrachten binnen vanwege de succesvolle wervingsacties van hun sector?
Heijmans begint zijn verhaal met een excuus van de musici. Het interview met hen mag vooral niet uitmonden in een klaagverhaal vinden ze. Klagen mag niet meer, dat doen alleen losers in een moderne maatschappij. Nu is de defintie van klagen niet anders dan je ontevredenheid, pijn of verdriet uiten en dat is uiteraard een legitieme bezigheid. Luister naar de musici die vertellen hoe ze ervoor staan. Het blijkt ronduit een onthutsend verhaal.mars der beschaving malieveld den haag 2011

Heijmans: “Met een violist, een trompettist, een klarinettist, een contrabassist en een trombonist verschans ik me in de luwte van een café. Ze zijn kunstenaars op hoog niveau, maar ook personeel in dienst van hun orkest. Mensen met een arbeidsovereenkomst. Sinds Halbe Zijlstra hard begon te snijden in de kunst - de kunst moet marktconform zijn, dat kunnen de Toppers ook - betalen zij de tol. Twintig miljoen subsidie ging eraf bij de tien (ooit twintig) Nederlandse symfonieorkesten, en sindsdien werkt in dit gezelschap niemand meer fulltime.

Twintig miljoen: twee kilometer snelweg.

Vier jaar later zijn orkesten ingekrompen, 'op deeltijd gezet', businessplannen geworden, al dan niet wanhopig bezig met bewijzen dat ze mogen bestaan. Dit land geeft niet meer om z'n klassieke musici, zeg ik. Zij zeggen: 'Maak het alsjeblieft geen klaagverhaal.'

De violist, de trompettist, de klarinettist, de contrabassist en de trombonist willen niets liever dan musicus zijn; sinds hun kinderjaren studeren ze elke dag. Daarom vertellen ze wat angstvallig (en ook omdat ze werknemers zijn, afhankelijk van een werkgever). Hen zie je niet snel demonstreren. Daar kwam Halbe goed mee weg.

Maar nu zijn ze de schroom voorbij. Een orkest is een façade, zeggen ze: alles moet mooi en goed zijn, 'niemand ziet het bloed en zweet'.”

De violist is van haar fulltimebaan naar een deeltijdbaan gegaan en verdient nu netto 1.300 euro, inclusief onregelmatigheidstoeslag en koffiegeld. Ze moet zes dagen per week oproepbaar zijn. Er is geld gestoken in marketing, overhead, transitiekosten, adviescommissies, zegt ze, maar niet in de musici. ‘De bezuinigingen hebben het fundament onder het orkest weggeslagen.’

De klarinettist heeft een baan erbij als juridisch adviseur. Dat is financieel gezien noodzakelijk.

Halbe Zijlstra zal dat toppie vinden: De klarinettist zorgt voor zichzelf: ‘Maar het is wel triest. Ik hou dit nooit vol.’

Klaaglied van Kunst en Cultuur

Wordt het niet langzamerhand tijd voor de aanhef van een Klaaglied van Kunst en Cultuur? Heijmans stelt voor in zijn artikel meer lawaai te gaan maken. Ja, laten we dat doen. Misschien luistert een nieuw kabinet. Per slot van rekening willen we in Nederland toch niet terechtkomen in een monocultuur waarin verscheidenheid en variëteit verdwenen zijn en waar burgers met honderdduizenden tegelijk op een zondagmiddag allemaal naar hetzelfde evenement trekken?

Lees het hele verhaal van Toine Heijmans Bezuinigingen in de kunst - musici moeten hun klaagverhaal laten horen, waarin ook staat dat de musici steeds vaker een uurtje voor of na de repetitie pakken om samen nog wat te werken in hun eigen tijd. Onbetaald: www.volkskrant.nl

 mars der beschaving malieveld den haag 2  mars der beschaving malieveld den haag 3
 mars der beschaving malieveld den haag 4  mars der beschaving malieveld den haag 5
mars der beschaving malieveld den haag 7 mars der beschaving malieveld den haag 8
mars der beschaving malieveld den haag 6  mars der beschaving malieveld den haag 9

 Demonstranten op de slotmanifestatie van de ‘Mars der Beschaving’ op het Malieveld in Den Haag op 27 juni 2011

 

maandag, 28 augustus 2017 11:27

Charlotte Goulmy

charlotte goulmy gr Charlotte Goulmy (1969) is docente Frans. Ze werkt sinds 1997 in het onderwijs. Na een studie Frans in Nijmegen, Leiden en Tours heeft zij de eerstegraads lerarenopleiding aan de Universiteit Utrecht gedaan. Ze heeft een niet-geautoriseerde - en nooit verschenen - biografie over Renate Rubinstein samengesteld en klimt af en toe in de pen.

Artikelen van haar hand zijn verschenen op sites van de Huffington Post, The Post Online, Hollands Maandblad en Stichting Beroepseer. Zij zet zich al twintig jaar in voor deugdelijke eindexamens en sinds kort in het zoeken van draagvlak voor een deugdelijk Lerarenregister.

Minder rechtspositie en meer beroepstrots, door Jaco van Hoorn en Thijs Jansen, Tijdschrift voor de Politie, juli 2017

vrijdag, 09 juni 2017 11:38

Meewerken of tegenspreken?

Meewerken of tegenspreken? Lezing van Margo Trappenburg,
1 juni 2017

dinsdag, 23 mei 2017 17:36

Cobie Groenendijk

cobie groenendijk 2Cobie Groenendijk (1972) is psychiater en jurist en is werkzaam in een eigen praktijk. Tot 1 september 2017 werkte zij ook voor een GGZ-instelling. Sinds 2013 is zij betrokken bij actiegroepen die zich inzetten voor essentiële veranderingen in de gezondheidszorg, zoals bijvoorbeeld het Comité Vrije Artsenkeuze, het Nationaal Zorgfonds en het comité Stop Benchmark ROM. De reden voor haar actieve betrokkenheid is dat zij zich zorgen maakt om de veiligheid en duurzaamheid van de relatie arts-patiënt. Het huidige geprivatiseerde zorgstelsel legt druk op de vertrouwelijkheid van de spreekkamer en de continuïteit van de zorgrelatie. Toen in 2013 sprake was van afschaffing van de vrije artsenkeuze werd haar duidelijk dat de unieke, vrij gekozen samenwerking tussen patiënt en zorgverlener en de duurzaamheid van hun behandelrelatie dreigde te worden aangetast.

Groenendijk keert zich tegen vercommercialisering van de zorg. Ze weigert de relatie tussen arts en patiënt te zien als een verhandelbaar en inwisselbaar product. De actie van het Comité Vrije Artsenkeuze tegen aanpassing van artikel 13 van de Zorgverzekeringswet betreffende inperking van de vrije artsenkeuze, bleek succesvol. Deze voor minister Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS)  belangrijke wet werd in december 2014 verworpen door de Eerste Kamer. 33 senatoren stemden voor, 38 stemden tegen.
Met deze overwinning werd de toenemende sturingsmacht van commerciële zorgverzekeraars aan banden gelegd.

Als ambassadeur van het Nationaal Zorgfonds gaf Groenendijk in de televisie-uitzending Nederlands zorgstelsel op de schop van Buitenhof op 28 augustus 2016 uitleg over het zorgfonds als alternatief voor het huidige zorgverzekeringsstelsel. Grote bezwaren tegen dit geprivatiseerde zorgstelsel zijn dat de kosten en bureaucratie fors zijn gestegen, de toegankelijkheid is verminderd en de kwaliteit onder druk staat doordat verzekeraars steeds meer bepalen wie waar welke zorg krijgt. Het Nationaal Zorgfonds maakt zich ook hard voor het afschaffen van het eigen risico, vanwege toename van zorgmijding en gezondheidsverschillen.

In 2017 speelt in de GGZ de kwestie dat in het kader van transparantie, zorgverzekeraars afdwingen dat, zonder dat patiënten toestemming hebben gegeven, behandelgegevens worden verstuurd naar een databank. Veel patiënten, zorgverleners, opleiders in de psychiatrie en wetenschappers maken zich daar druk over en hebben zich verenigd in het Comité Stop Benchmark ROM. ROM betekent Routine Outcome Monitoring, het regelmatig invullen van vragenlijsten, bedoeld ter ondersteuning van de behandeling. Die oorspronkelijke bedoeling van ROM is evenwel uitgemond in de verplichting ROM-gegevens aan de Stichting Benchmark GGZ te sturen. Op die manier wordt privacygevoelige informatie op grote schaal verstrekt zonder toestemming van de patiënt. Verzekeraars leggen financiele sancties op als niet aan hun eisen wordt voldaan. Zij dreigen zelfs per januari 2018 niet meer uit te betalen als zorgverleners niet van minimaal 50% van de patiënten gegevens aanleveren.

Door actievoeren en het aan de orde stellen van deze schending van privacy in de Tweede Kamer kwam aan het licht dat aanleveren van ROM-gegevens onrechtmatig is. Het ministerie van VWS heeft dat beaamd. Er is geen rechtsgrond voor het aanleveren van medische informatie. De patiënten had om toestemming gevraagd moeten worden. GGZ Nederland heeft inmiddels zorgverleners geadviseerd geen gegevens meer te verstrekken, maar nog steeds worden patiënten niet geinformeerd noch wordt hen om toestemming gevraagd. Het comité Stop Benchmark ROM heeft daarom besloten een kort geding in te zetten om de illegaal verkregen patiëntengegevens in deze databank (SBG) te doen vernietigen.

“Denk nooit licht over je eigen idealen”, zei Groenendijk in de Buitenhof-uitzending.

 

dinsdag, 23 mei 2017 15:25

Actiecomité Het Roer Moet Om

Actiecomité Het Roer Moet Om (HRMO), bestaande uit zestien huisartsen, wil de politiek tot keuzes dwingen. Op 11 maart 2015 publiceerde het comité het Manifest van de bezorgde huisarts op een ongebruikelijke wijze. Om middernacht hing het comité het manifest aan de deur van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS)  in Den Haag. Het was gericht aan de minister van VWS, de Tweede Kamer en de zorgverzekeraars. In het manifest eiste een groep huisartsen dat politiek en verzekeraars een andere koers varen en een einde maken aan de ʹgeëxplodeerde zorgbureaucratie’ en de afgedwongen marktwerking. De actie werd breed uitgemeten in de media en werd onderwerp van debat in politiek Den Haag.

De oproep om het manifest te ondertekenen bleek zeer succesvol. In korte tijd betoonden bijna achtduizend huisartsen – tweederde van de beroepsgroep - hun steun voor het verdedigen van de waarden van de huisartsenzorg: het zich verantwoordelijk voelen voor goede zorg aan hun patiënten en het terugdringen van de almaar toenemende macht van de zorgverzekeraars die, als beheerders van de zorgfinanciën, steeds meer bepalen wat artsen wel en niet mogen.
Het actiecomité is blijven aandringen. Op 10 juni 2015 organiseerde het in Amsterdam het Nationaal debat over de toekomst van de huisartsenzorg waaraan tegen de vierhonderd bezoekers deelnamen, onder wie huisartsen, vertegenwoordigers van medische beroepsgroepen, zorgverzekeraars en politici.

In januari 2017 presenteerde HRMO in de aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen een ‘deltaplan’ met als doel het betaalbaar en toegankelijk houden van de gezondheidszorg in Nederland. Het manifest Samen dapper voor de zorg vat de noodzakelijke keuzes samen in tien punten. Zo moeten politici benoemen wat wel en niet uit de publieke middelen betaald kan worden. Het manifest met actiepunten was onderdeel van het door HRMO mede-georganiseerde nationale debat Politieke keuzes in de zorg in theater Carré in Amsterdam op 21 januari 2017.

Het Roer Moet Om blijft zich inzetten om een een eind te maken aan het productie- en marktdenken in de zorg. Perverse financiële prikkels moeten ook bij artsen uit hun systeem. Dan wordt het mogelijk ook dokters op hun moraal aan te spreken en ontstaat er voor de beroepsgroep ruimte voor een kwaliteitssysteem dat gebaseerd is op dynamiek, pluriformiteit en morele waarden.

het roer moet om actiegroep

 

 

 

 

 

 

 

 



Actiecomité Het Roer Moet Om. V.l.n.r. staand: Hans Padding, Bart Meijman, Toosje Valkenburg, Stan van den Buijs, Lucas Fraza, Peter de Groof, Mai Neijens. Zittend: Josephine Kan, Pieter Bots, Isar Wulffaert, Tony van Wieringen, Pascale Hendriks.
Niet op de foto: Matthijs Donner, Jacques de Milliano, Bas de Rooij, Ron Peters.

 

Pagina 1 van 39
Joomla webdesign: Zoccolo Concepting & Design